هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از حافظ، با استفاده از استعارهها و نمادهای مختلف مانند کعبه، معشوق، بلبل، و عشق، به مفاهیمی مانند عشق الهی، رهایی از تعلقات دنیوی، و تسلیم در برابر عشق میپردازد. شاعر از زبان عاشقانهای استفاده میکند تا حقایق عمیق عرفانی را بیان کند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی بالا نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۸ - تا چند دیر و کعبه، مخوان این فسانه را
تا چند دیر و کعبه، مخوان این فسانه را
همچون کمان حلقه، یکی کن دو خانه را ۱
معشوق، پاسبانی ما عاشقان کند
بلبل ز غنچه قفل زند آشیانه را ۲
در سینه هرچه بود، سپردم به دست عشق
آری همین علاج بود دزد خانه را ۳
سرسبزی از جهان چه تمنا کنی که هست
دندان مور ریشه درین خاک دانه را ۴
دست تهی دلالت دیوانگی کند
بهتر ز ما ندیده کسی فال شانه را ۵
ما را چه جای شکوه، که شب پاسبان سلیم
زنجیر می کند در زنجیرخانه را ۶
همچون کمان حلقه، یکی کن دو خانه را ۱
معشوق، پاسبانی ما عاشقان کند
بلبل ز غنچه قفل زند آشیانه را ۲
در سینه هرچه بود، سپردم به دست عشق
آری همین علاج بود دزد خانه را ۳
سرسبزی از جهان چه تمنا کنی که هست
دندان مور ریشه درین خاک دانه را ۴
دست تهی دلالت دیوانگی کند
بهتر ز ما ندیده کسی فال شانه را ۵
ما را چه جای شکوه، که شب پاسبان سلیم
زنجیر می کند در زنجیرخانه را ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۲۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷ - به صورت تو بتی کمتر آفریده خدا
گوهر بعدی:شماره ۹ - ای ز چشمت خفته در چشم غزالان نازها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.