صوفی محمد هروی : ده نامه
بخش ۶ - خبر آوردن خادمه
خادمه چون این سخنان را شنید
کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۱۴۲ - دگر بهار چمن را چه دلگشا کردست
دگر بهار چمن را چه دلگشا کردست
سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۳۴۲ - ای سجده کرده پیش جمالت بت چگل
ای سجده کرده پیش جمالت بت چگل
فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۵۱۳ - بر سر خسته‌ات بیا دم نزع
بر سر خسته‌ات بیا دم نزع
مهدی اخوان ثالث : در حیاط کوچک پاییز، در زندان
درین همسایه ۲
درین همسایه مرغی هست، گویا مرغ حق نامش
اهلی شیرازی : صنف هفتم که برات است و کم براست
برگ یازدهم دو برات است
ایشمع دو عارضت چراغ دو سرا
اوحدی مراغه‌ای : رباعیات
رباعی ۳۶ - رویت، که به خوبی گل خندان منست
رویت، که به خوبی گل خندان منست
مفاتیح الجنان : اعمال ماه شوال
اعمال شب اول ماه شوال (شب عید فطر)
یکی از شب های برجسته و برتر است و در فضیلت و ثواب عبادت و احیای آن روایات بسیاری وارد شده، از جمله در روایت آمده: آن شب کمتر از شب قدر نیست و برای آن چند عمل مستحب است:
وفایی مهابادی : غزلیات
شماره ۳۷ - هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد
هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد
آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۲۸۵ - نوبهاری ظریف و دل بند است
نوبهاری ظریف و دل بند است
فردوسی : پادشاهی اسکندر
بخش ۱۹ - چو لشکر شد از خواسته بی‌نیاز
چو لشکر شد از خواسته بی‌نیاز
آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۹۱ - شاها تو خود غریبی و آشفته ات غریب
شاها تو خود غریبی و آشفته ات غریب
رشیدالدین میبدی : ۶۵- سورة الطلاق- مدنیة
النوبة الثانیة
این سوره را دو نام است: سورة الطلاق گویند و سورة النساء القصرى، و باجماع مفسّران مدنى است، جمله به مدینه فرو آمده هزار و شصت حرف است و دویست و چهل و نه کلمه و یازده آیت است و درین سوره هیچ ناسخ و منسوخ نیست. و عن ابى بن کعب قال: قال رسول اللَّه (ص): «من قرأ سورة الطّلاق مات فی سنّة رسول اللَّه».
رشیدالدین میبدی : ۱۴- سورة ابراهیم- مکیة
۱ - النوبة الاولى
«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ» بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان.
خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۴۴۲ - چشمت دل پر ز تاب خواهد
چشمت دل پر ز تاب خواهد
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۱۶۹ - در عشق تو همچو ابر می گریم زار
در عشق تو همچو ابر می گریم زار
فردوسی : رزم کاووس با شاه هاماوران
بخش ۸ - چنان بد که ابلیس روزی پگاه
چنان بد که ابلیس روزی پگاه
رشیدالدین میبدی : ۲۸- سورة القصص- مکیة
۲ - النوبة الاولى
قوله تعالى: وَ لَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقاءَ مَدْیَنَ چون روى داد موسى به سوى راه مدین قالَ گفت: عَسى‏ رَبِّی أَنْ یَهْدِیَنِی سَواءَ السَّبِیلِ (۲۳) مگر که خداوند من راه من باز نماید بمیان راه راست.
رشیدالدین میبدی : ۴- سورة النساء- مدنیة
۱۶ - النوبة الاولى
قوله تعالى: وَ إِذا حُیِّیتُمْ و هر گه که شما را بنوازند، بِتَحِیَّةٍ بنواختى، فَحَیُّوا باز نوازید آن نوازنده را، بِأَحْسَنَ مِنْها بنواختى نیکوتر از آن، أَوْ رُدُّوها یا آن نواخت او را راست هم چنان باز دهید، إِنَّ اللَّهَ کانَ عَلى‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ حَسِیباً (۸۶) اللَّه بر همه چیز گوشوان است، و هر کارى را بسنده.
سنایی غزنوی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳ - در جواب قصیدهٔ علی‌بن هیصم
سنایی کنون با ضیا و سناست