اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۱۸۹ - الاسرار
آن قوم که راه بین فتادند و شدند قاسم انوار : غزلیات
شمارهٔ ۵۰۹
تربیت میکند مرا جانان نظیری نیشابوری : رباعیات
شمارهٔ ۱۲۴
شب تا سحرم فسانه خوان غم او قاآنی شیرازی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۶
نه تو دست عهد دادی که ز مهر سر نتابم اثیر اخسیکتی : رباعیات
شمارهٔ ۴۶
بنشین و ز دل هوای خوبان بنشان مولوی : دفتر سوم
بخش ۱۲ - بقیهٔ داستان رفتن خواجه به دعوت روستایی سوی ده
شد ز حد، هین بازگرد ای یار گرد سعدی : غزلیات
غزل ۵۲۴
یارا قدحی پر کن از آن داروی مستی اهلی شیرازی : معمیات
بخش ۲۷ - حیدر
تن که بیمار تو شد بر سرکه باشد یاورش محتشم کاشانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۴۶
من کیستم به دوزخ هجران فتاده‌ای سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۳۰۳ - کاتب
دلبر کاتب خط او کرده چشمم را سیاه صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۱۳۸
خلق، دشوار جهان را بر من آسان کرده است اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شمارهٔ ۲۴۰
بالله ترفقوا بقلب مجروح مهدی اخوان ثالث : آخر شاهنامه
قاصدک
قاصدک! هان، چه خبر آوردی؟ شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۲۳۰
دل که باشد گر نباشد بندهٔ فرمان من کمال‌الدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۲۸۰ - وله ایضاً
ای ز تو کار همه کس بر مراد مهستی گنجوی : رباعیات
رباعی شمارۀ ۱۸
افسوس که اطراف گلت خار گرفت اثیر اخسیکتی : غزلیات
شمارهٔ ۹۹
در خون دل نشاندم روی ازفراق رویش عنصری بلخی : رباعیات
شمارهٔ ۱۶
آن لب نمزم گرچه مرا آن سازد نهج البلاغه : حکمت ها
زیان خودپسندی
<strong> وَ قَالَ عليه‌السلام </strong> عُجْبُ اَلْمَرْءِ بِنَفْسِهِ أَحَدُ حُسَّادِ عَقْلِهِ مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۸۴۸
چه باشد پیشۀ عاشق به جز دیوانگی کردن؟