سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۸۱۹ - چو گل از هر طرف چاک دگر دارد گریبانم
چو گل از هر طرف چاک دگر دارد گریبانم واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۱۴ - کی کند اندیشه مرگ، آنکه پیش از مرگ مرد
کی کند اندیشه مرگ، آنکه پیش از مرگ مرد سعدی : غزلیات
غزل ۲۵ - اگر خدای نباشد ز بندهای خشنود
اگر خدای نباشد ز بندهای خشنود سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۱۶۲ - در حلقه زلف تو هر دل خطری دارد
در حلقه زلف تو هر دل خطری دارد قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۷۸ - مرا یاریست، اندر گاه و بیگاه
مرا یاریست، اندر گاه و بیگاه رشیدالدین میبدی : ۵- سورة المائدة- مدنیة
۱ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ اسم جلیل، جلاله کبریاؤه، کبریاؤه سناؤه، و مجده عزه، و کونه ذاته، ازله ابده، و قدمه سرمده. عظیم فى ملکوته، ملیک فى جبروته، مهیمن صمدى الذات، متوحد سرمدى الصفات: صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۲۶۸ - دیوانهام ولیک بغیر از دو زلف یار
دیوانهام ولیک بغیر از دو زلف یار فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۳۳ - ایزد، که جهان در کنف قدرت اوست
ایزد، که جهان در کنف قدرت اوست قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۷۲ - ای گشته به بیداد و بدی کردن فاش
ای گشته به بیداد و بدی کردن فاش نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۴۸۶ - عیش تنگم کز دل افشردن چکد خوناب ازو
عیش تنگم کز دل افشردن چکد خوناب ازو صفای اصفهانی : مثنوی
بخش ۱۴ - جواب
بیاور ساقی آن صاف صفا خیز سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۳۰۵ - واقف کسی ز شیوه ی آن کج کلاه نیست
واقف کسی ز شیوه ی آن کج کلاه نیست ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۱۹۳ - ما را نبود دلی که خرم گردد
ما را نبود دلی که خرم گردد رودکی : ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه
بخش ۳۷ - کرد روبه یوزواری یک ز غند
کرد روبه یوزواری یک ز غند فضولی : رباعیات
شماره ۳۸ - یارم گره از کار بافغان نگشاد
یارم گره از کار بافغان نگشاد کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۲۳۰ - هر کس که در آن قامت موزون نگرد
هر کس که در آن قامت موزون نگرد ملکالشعرای بهار : تصنیفها
مرع سحر (در دستگاه ماهور)
بند اول سعدی : غزلیات
غزل ۱۲۱ - با فراقت چند سازم برگ تنهاییم نیست
با فراقت چند سازم برگ تنهاییم نیست عطار نیشابوری : باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد
شماره ۴۹ - جان نتواند هیچ سزاوار تو گشت
جان نتواند هیچ سزاوار تو گشت سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۵۴۲ - گلستان را سرو نوخیز قدش آباد کرد
گلستان را سرو نوخیز قدش آباد کرد
شماره ۸۱۹ - چو گل از هر طرف چاک دگر دارد گریبانم
چو گل از هر طرف چاک دگر دارد گریبانم واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۱۴ - کی کند اندیشه مرگ، آنکه پیش از مرگ مرد
کی کند اندیشه مرگ، آنکه پیش از مرگ مرد سعدی : غزلیات
غزل ۲۵ - اگر خدای نباشد ز بندهای خشنود
اگر خدای نباشد ز بندهای خشنود سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۱۶۲ - در حلقه زلف تو هر دل خطری دارد
در حلقه زلف تو هر دل خطری دارد قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۷۸ - مرا یاریست، اندر گاه و بیگاه
مرا یاریست، اندر گاه و بیگاه رشیدالدین میبدی : ۵- سورة المائدة- مدنیة
۱ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ اسم جلیل، جلاله کبریاؤه، کبریاؤه سناؤه، و مجده عزه، و کونه ذاته، ازله ابده، و قدمه سرمده. عظیم فى ملکوته، ملیک فى جبروته، مهیمن صمدى الذات، متوحد سرمدى الصفات: صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۲۶۸ - دیوانهام ولیک بغیر از دو زلف یار
دیوانهام ولیک بغیر از دو زلف یار فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۳۳ - ایزد، که جهان در کنف قدرت اوست
ایزد، که جهان در کنف قدرت اوست قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۷۲ - ای گشته به بیداد و بدی کردن فاش
ای گشته به بیداد و بدی کردن فاش نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۴۸۶ - عیش تنگم کز دل افشردن چکد خوناب ازو
عیش تنگم کز دل افشردن چکد خوناب ازو صفای اصفهانی : مثنوی
بخش ۱۴ - جواب
بیاور ساقی آن صاف صفا خیز سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۳۰۵ - واقف کسی ز شیوه ی آن کج کلاه نیست
واقف کسی ز شیوه ی آن کج کلاه نیست ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۱۹۳ - ما را نبود دلی که خرم گردد
ما را نبود دلی که خرم گردد رودکی : ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه
بخش ۳۷ - کرد روبه یوزواری یک ز غند
کرد روبه یوزواری یک ز غند فضولی : رباعیات
شماره ۳۸ - یارم گره از کار بافغان نگشاد
یارم گره از کار بافغان نگشاد کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۲۳۰ - هر کس که در آن قامت موزون نگرد
هر کس که در آن قامت موزون نگرد ملکالشعرای بهار : تصنیفها
مرع سحر (در دستگاه ماهور)
بند اول سعدی : غزلیات
غزل ۱۲۱ - با فراقت چند سازم برگ تنهاییم نیست
با فراقت چند سازم برگ تنهاییم نیست عطار نیشابوری : باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد
شماره ۴۹ - جان نتواند هیچ سزاوار تو گشت
جان نتواند هیچ سزاوار تو گشت سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۵۴۲ - گلستان را سرو نوخیز قدش آباد کرد
گلستان را سرو نوخیز قدش آباد کرد
