هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق شاعر درباره غم، تنهایی و ناامیدی است. او در طبیعت نیز آرامش نمی‌یابد و همه چیز را ناسازگار با حال خود می‌بیند. شاعر به رازهای جهان و جنون بی‌نهایت اشاره می‌کند و از نادانی انسان در برابر اسرار هستی سخن می‌گوید. در پایان، او به قدرت کلام و هنر شاعری اشاره می‌کند که مانند گوشواره‌ای یگانه است.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، لحن غمگین و ناامیدانه شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان مناسب نباشد.

شماره ۳۱۳ - در دشت جز غم تو مرا غمگسار نیست

در دشت جز غم تو مرا غمگسار نیست
در کوه جز خیال توام یار غار نیست ۱

هر ریشه رشته ای ست که از پا برآمده ست
آب و هوای این چمنم سازگار نیست ۲

با تشنگی بساز که چون می درین چمن
یک جرعه آب نیست که آن را خمار نیست ۳

واقف کسی ز راز جهان نیست، کز محیط
خاشاک ظاهر است و گهر آشکار نیست ۴

راز برهنگان جنون بی نهایت است
دریا کنار دارد و ما را کنار نیست ۵

شاهان برو سلیم چرا رشک می برند؟
ملک سخن چو بیش ز یک گوشوار نیست ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۱۲ - شبم این روشنی کز آه دیده ست
گوهر بعدی:شماره ۳۱۴ - کوی عشق است و سعادت را در اینجا کارهاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.