هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر احساسات عمیق شاعر درباره غم، تنهایی و ناامیدی است. او در طبیعت نیز آرامش نمییابد و همه چیز را ناسازگار با حال خود میبیند. شاعر به رازهای جهان و جنون بینهایت اشاره میکند و از نادانی انسان در برابر اسرار هستی سخن میگوید. در پایان، او به قدرت کلام و هنر شاعری اشاره میکند که مانند گوشوارهای یگانه است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، لحن غمگین و ناامیدانه شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان مناسب نباشد.
شماره ۳۱۳ - در دشت جز غم تو مرا غمگسار نیست
در دشت جز غم تو مرا غمگسار نیست
در کوه جز خیال توام یار غار نیست ۱
هر ریشه رشته ای ست که از پا برآمده ست
آب و هوای این چمنم سازگار نیست ۲
با تشنگی بساز که چون می درین چمن
یک جرعه آب نیست که آن را خمار نیست ۳
واقف کسی ز راز جهان نیست، کز محیط
خاشاک ظاهر است و گهر آشکار نیست ۴
راز برهنگان جنون بی نهایت است
دریا کنار دارد و ما را کنار نیست ۵
شاهان برو سلیم چرا رشک می برند؟
ملک سخن چو بیش ز یک گوشوار نیست ۶
در کوه جز خیال توام یار غار نیست ۱
هر ریشه رشته ای ست که از پا برآمده ست
آب و هوای این چمنم سازگار نیست ۲
با تشنگی بساز که چون می درین چمن
یک جرعه آب نیست که آن را خمار نیست ۳
واقف کسی ز راز جهان نیست، کز محیط
خاشاک ظاهر است و گهر آشکار نیست ۴
راز برهنگان جنون بی نهایت است
دریا کنار دارد و ما را کنار نیست ۵
شاهان برو سلیم چرا رشک می برند؟
ملک سخن چو بیش ز یک گوشوار نیست ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۲۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱۲ - شبم این روشنی کز آه دیده ست
گوهر بعدی:شماره ۳۱۴ - کوی عشق است و سعادت را در اینجا کارهاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.