هوش مصنوعی:
این شعر از عشق، انتظار، رنج و امید سخن میگوید. شاعر از داغ عشق، انتظار سوختن مانند پروانه، و روشنایی چراغ با وجود تاریکیها میسراید. همچنین، به دشواریهای راه و نیاز به راهنما اشاره میکند و بیان میکند که گاهی چراغ هدایت از جای غیرمنتظرهای روشن میشود.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در شعر وجود دارد که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'طواف کعبه و بتخانه' ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۵۲۷ - لاله ای هرجا که بیند، داغ ما روشن شود
لاله ای هرجا که بیند، داغ ما روشن شود
همچو چشم آشنا کز آشنا روشن شود ۱
انتظار سوختن بی طاقتان را مشکل است
می کشد پروانه خود را شمع تا روشن شود ۲
از قفای خضر، هرگز یک قدم کی می رود
راهرو را گر سواد نقش پا روشن شود ۳
از طواف کعبه و بتخانه فیضی رو نداد
تا چراغ تیره بختان از کجا روشن شود ۴
نیست ممکن کز غبار کلفت دوران سلیم
اختر ما چون چراغ آسیا روشن شود ۵
همچو چشم آشنا کز آشنا روشن شود ۱
انتظار سوختن بی طاقتان را مشکل است
می کشد پروانه خود را شمع تا روشن شود ۲
از قفای خضر، هرگز یک قدم کی می رود
راهرو را گر سواد نقش پا روشن شود ۳
از طواف کعبه و بتخانه فیضی رو نداد
تا چراغ تیره بختان از کجا روشن شود ۴
نیست ممکن کز غبار کلفت دوران سلیم
اختر ما چون چراغ آسیا روشن شود ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۱۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۲۶ - هرکه شوق طایر وصل تو صیادش کند
گوهر بعدی:شماره ۵۲۸ - بر رخت راه نگاه از گلستان بیرون رود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.