شماره ۵۸۰ - از قفای زلف مشکین تو عنبر می دود

از قفای زلف مشکین تو عنبر می دود
در رکاب حلقه ی گوش تو گوهر می دود ۱

چون زلیخا در رهت ای یوسف گل پیرهن
گه به دیوار آفتاب و گاه بر در می دود ۲

رهروان را نیست آرامی، که همچون گردباد
پا به دامن هرکه پیچیده ست بهتر می دود ۳

قطره قطره اشکم از لب تشنگی در راه شوق
در سراغ آب، چون خیل سکندر می دود ۴

می فروشد نکهت پیراهن او را صبا
برگ گل در باغ هر سو از پی زر می دود ۵

اشک می جوشد ز چشمم در قفای او سلیم
پادشاهی رفته، وز دنبال، لشکر می دود ۶