شماره ۶۱۰ - آهم چو جوش زد، دل ناشاد بشکند

آهم چو جوش زد، دل ناشاد بشکند
چون شیشه ی حباب که از باد بشکند ۱

نزدیک شد که ناخن شوقم به بیستون
بازار تیز تیشه ی فرهاد بشکند ۲

هرجا کرشمه شیوه ی تعلیم سر کند
شاگرد تخته بر سر استاد بشکند ۳

این بیضه ی دو زرده که خوانندش آسمان
گر دل بود، ز بیضه ی فولاد بشکند ۴

هرگاه پا شکسته شدم در قفس سلیم
بالم دگر برای چه صیاد بشکند ۵