هوش مصنوعی:
متن بالا یک شعر عرفانی و اخلاقی است که از خواننده میخواهد مانند قطرهای آب گرانبها باشد و از طوفانهای زندگی نگذرد، به اندازه گام بردارد، اشک بریزد اما از مژگان نگذرد، و از مکانهای ناامن و ناشاد دوری کند. همچنین، شعر به زندگی روان و بیثبات انسانها اشاره میکند و توصیه میکند که از بیابانهای زندگی دوری کنند.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند و از آنها درس بگیرند.
شماره ۶۶۹ - مست گر نیستی از شیوه ی مستان مگذر
مست گر نیستی از شیوه ی مستان مگذر
قطره ی آب گهر باش و ز طوفان مگذر ۱
پا به اندازه کشیدن روش اهل دل است
همه تن اشک شو و از سر مژگان مگذر ۲
دیدن قاصد بی مژده، غم آرد ای باد
نکهت پیرهنت نیست، به کنعان مگذر ۳
ابر از سایه درو دام جنون افکنده ست
گر ز من می شنوی، سوی گلستان مگذر ۴
ما درین بادیه چون ریگ روانیم سلیم
تو که مرغ چمنی، سوی بیابان مگذر ۵
قطره ی آب گهر باش و ز طوفان مگذر ۱
پا به اندازه کشیدن روش اهل دل است
همه تن اشک شو و از سر مژگان مگذر ۲
دیدن قاصد بی مژده، غم آرد ای باد
نکهت پیرهنت نیست، به کنعان مگذر ۳
ابر از سایه درو دام جنون افکنده ست
گر ز من می شنوی، سوی گلستان مگذر ۴
ما درین بادیه چون ریگ روانیم سلیم
تو که مرغ چمنی، سوی بیابان مگذر ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۸۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۶۸ - ای خطت سرمایه ی عنبرفروشان بهار
گوهر بعدی:شماره ۶۷۰ - ای دل ز آیینه تعلیم تن آسانی بگیر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.