شماره ۷۶۴ - سوی خم می این دل مخمور فرستیم

سوی خم می این دل مخمور فرستیم
پروانه ی خود را به سوی طور فرستیم ۱

از صحبت هم، ذوق بود تنگدلان را
برخیز سلیمان که پی مور فرستیم ۲

ساقی ز سفال سر خم باده به ما ده
تا ساغر چینی سوی فغفور فرستیم ۳

سروی چو تو در گلشن فردوس ندیده ست
در جلوه درآ تا ز پی حور فرستیم ۴

مشتاق ترا تحفه همین عرض نیاز است
جان خود چه بود تا ز ره دور فرستیم ۵

دل را به سوی کوی تو، چون طفل دبستان
از بس ز تو رنجیده، به صد زور فرستیم ۶

از نیش حریفان جهان تا شود آزاد
دل را به نهانخانه ی زنبور فرستیم ۷

ما را بجز از روح نظیری نشناسد
فیروزه ی خود را به نشابور فرستیم ۸

خواندیم سلیم این غزل تازه به حاسد
تا مرهم الماس به ناسور فرستیم ۹