شماره ۸۹۸ - گلی دارم ز رنگ و بو برهنه

گلی دارم ز رنگ و بو برهنه
سهی سروی چو آب جو برهنه ۱

ز هندوزادگان طفلی که باشد
دوان چون شعله بر هر سو برهنه ۲

چو حرف دوستان سبز ملیحی
ولی چون طعنه ی بدگو برهنه ۳

چو شاخ سوسنش اندام عریان
چو ساق سنبلش بازو برهنه ۴

به صد پرده نهان از شرم او گل
چو آیینه ولی خود، رو برهنه ۵

چو جوگی، شعله ی آتش نشسته
به خاکستر ز عشق او برهنه ۶

ز آب جلوه اش تا بگذرد کبک
دو پا را کرده تا زانو برهنه ۷

سلیم از دل برون کن خار حسرت
که آمد یار و پای او برهنه ۸