هوش مصنوعی: این متن شعری است که به ستایش یک بنا یا مکان خاص می‌پردازد. شاعر از زیبایی، عظمت و اهمیت این بنا سخن می‌گوید و آن را با عناصری مانند اسلام، آسمان، زمین و شخصیت‌های تاریخی مقایسه می‌کند. همچنین، از نقش‌های آینه‌کاری و جلوه‌های بصری آن تعریف می‌کند و در نهایت، آن را به عنوان کعبه و قبله‌ی عام توصیف می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای واژگان و مفاهیم پیچیده‌ی ادبی و تاریخی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات تاریخی و مذهبی نیاز به دانش پیشینه‌ای دارد که معمولاً در سنین بالاتر کسب می‌شود.

شمارهٔ ۱۲ - تاریخ و توصیف بنای اسلام خان

ای خجسته بنا، ز رونق تو
چشم بد دور، چشم ایامی ۱

همه روی زمین به سایه ی توست
کز بلندی چو صیت اسلامی ۲

در نظرها ز بس که مرغوبی
خوش تر از پیکر دلارامی ۳

خاک توست از گل بتان چگل
زان چنین دلکش و خوش اندامی ۴

دایم از نقش های آینه کار
همچو طاووس مست در دامی ۵

تابدان ها دلیل روشن توست
که سزاوار شیشه و جامی ۶

آرمیده چو صاحب خویشی
آسمانی و با زمین رامی ۷

یعنی اسلام خان مهر ضمیر
که ز نامش تو صاحب نامی ۸

وصف قدر تو من چگونه کنم
که خوش آغاز و نیک انجامی ۹

طاق نوشیروان گجراتی
جای چنگیز ملک آسامی ۱۰

منزل آصف سلیمانی
بزمگاه وزیر بهرامی ۱۱

پی تاریخ تو جهان گوید
کعبه ی خاص و قبله ی عامی ۱۲
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۱۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۱ - در توصیف خانه ی اسلام خان
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۳ - ستایش و تاریخ بنای اسلام خان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.