شمارهٔ ۱۶ - در آزار دمل خود

آه ازین دمل که شد از سینه ی من آشکار
خون چو پیکان می چکد از غنچه ی پستان مرا ۱

هردم شیری که از پستان مادر خورده ام
قطره قطره می کشد ایام از پستان مرا ۲

دشمنی چون عشق دارم در قفای خود، ازان
سر برون کرده از روی سپر پیکان مرا ۳