هوش مصنوعی:
شاعر از درد فراق یار میگوید و بیان میکند که با رفتن یار، آرامش و قرار دلش نیز رفته است. او از سیاهی دل و سفیدی دیده (اشک) سخن میگوید و تأکید میکند که هرچه از دیده برود، از دل نیز میرود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاطفی عمیق و غمانگیز است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی کلاسیک، مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۲۹ - دردا که ز دست، یار بگزیده برفت
دردا که ز دست، یار بگزیده برفت
آرام و قرار دل غمدیده برفت ۱
شد دیده سفید و دل سیاه است، که گفت؟
کز دل برود هر آنچه از دیده برفت ۲
آرام و قرار دل غمدیده برفت ۱
شد دیده سفید و دل سیاه است، که گفت؟
کز دل برود هر آنچه از دیده برفت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۶۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸ - عارف که به سعی خویش از دنیا رفت
گوهر بعدی:شماره ۳۰ - بی جذبه ی دوستان ز جا نتوان رفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
