هوش مصنوعی:
این شعر از دردها و رنجهای عاشقانه سخن میگوید، با تصاویری از زخمهای دل، نالههای پنهان، و عشقی سرکش که با رنج همراه است. شاعر از زندگی در قفس و گرفتاریها میگوید، اما در عین حال به امید و اشتیاق نیز اشاره دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استعارههای پیچیده در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی مضامین مانند رنج و اندوه نیاز به درک عاطفی بالاتری دارند.
شماره ۱۸ - سینهٔ صد چاک مانند قفس داریم ما
سینهٔ صد چاک مانند قفس داریم ما
نالهٔ پهلو شکافی چون جرس داریم ما ۱
رازدار عشق را نبود مجال دم زدن
بخیه بر زخم دل از تار نفس داریم ما ۲
عاقبت با گوشه ای از هر دو عالم ساختیم
کنج چشم سرمه آلودی هوس داریم ما ۳
عشق سرکش را به جسم زار، الفت داده ایم
صد نیستان شعله در آغوش خس داریم ما ۴
زندگانی در گرفتاریست ما را چون حباب
از قفس گوییم جویا تا نفس داریم ما ۵
نالهٔ پهلو شکافی چون جرس داریم ما ۱
رازدار عشق را نبود مجال دم زدن
بخیه بر زخم دل از تار نفس داریم ما ۲
عاقبت با گوشه ای از هر دو عالم ساختیم
کنج چشم سرمه آلودی هوس داریم ما ۳
عشق سرکش را به جسم زار، الفت داده ایم
صد نیستان شعله در آغوش خس داریم ما ۴
زندگانی در گرفتاریست ما را چون حباب
از قفس گوییم جویا تا نفس داریم ما ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۰۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷ - قانع شده ست دل به تمنای او مرا
گوهر بعدی:شماره ۱۹ - ایمن از جور حوادث ساخت عجز من مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.