هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و پراحساس است که در آن شاعر از عشق و اشتیاق شدید خود سخن می‌گوید. او از سوختن بال و پر کبوتر به دلیل آتش عشق خود، تبدیل شدن کبوتر به خاکستر، و چکیدن خوناب حسرت از مکتوب خود یاد می‌کند. تصاویر شاعرانه و استعاره‌های قوی مانند موج دریا، طوطی سبز، و مژگان عاشق به کار رفته‌اند تا احساسات عمیق و درد عشق را بیان کنند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی ادبی نیاز دارد. همچنین، برخی از تصاویر مانند 'خوناب حسرت' و 'زهر غم' ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد.

شماره ۵۱ - ز سوزنامهٔ من سوخت بال و پر کبوتر را

ز سوزنامهٔ من سوخت بال و پر کبوتر را
چو قمری آتش من ساخت خاکستر کبوتر را ۱

چو دریایی که باشد موجزن، از شوق کوی او
به تن بال پریدن می شود هر پر کبوتر را ۲

زشوق نامه ام بر خاک بیتابی تپیدنها
زبال و پر مرقع می کند در بر کبوتر را ۳

چنان خوناب حسرت می چکد دایم زمکتوبم
که هر پرگشته چون مژگان عاشق تر کبوتر را ۴

زشرح زهر غم جویا عجب نبود زمکتوبم
که سازد همچو طوطی سبز پا تا سر کبوتر را ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۰ - نباشد عقده ای در خاطر ار ابنای دنیا را
گوهر بعدی:شماره ۵۲ - نشئهٔ می مایهٔ صد درد سر باشد مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.