هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی و عاشقانه از دردهای پنهان، عشق و سوختن در راه آن سخن میگوید. شاعر از مفاهیمی مانند عشق، فداکاری، انتظار و امید به لطف الهی استفاده کرده است. همچنین، اشارهای به امام علی(ع) و فیض معنوی او دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، برخی از اشارات مذهبی و فلسفی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۱۲۵ - می کنم در سینه پنهان آه درد آلود را
می کنم در سینه پنهان آه درد آلود را
آتش ما در گره چون لاله دارد دود را ۱
رونداده حسن شوخش خط مشک اندود را
با وجود آنکه لازم دارد آتش دود را ۲
برگ برگ غنچه با صد ترزبانی گفته است
واشدن باشد ز پی دلهای خون آلود را ۳
می توان در عاشقی دیدن عیار مرد کار
سوختن عیب و هنر ظاهر نماید عود را ۴
اختیاری نیست گل را در زر افشاندن به خاک
کی پریشانی تواند گشت مانع جود را ۵
تشنهٔ جام می ام ساقی مگر لطفت کند
سایه افکن بر سرم آن اختر مسعود را ۶
یا علی گو تا ز فیض نام او یابد ز غیب
این غزل جویا خطاب عاقبت محمود را ۷
آتش ما در گره چون لاله دارد دود را ۱
رونداده حسن شوخش خط مشک اندود را
با وجود آنکه لازم دارد آتش دود را ۲
برگ برگ غنچه با صد ترزبانی گفته است
واشدن باشد ز پی دلهای خون آلود را ۳
می توان در عاشقی دیدن عیار مرد کار
سوختن عیب و هنر ظاهر نماید عود را ۴
اختیاری نیست گل را در زر افشاندن به خاک
کی پریشانی تواند گشت مانع جود را ۵
تشنهٔ جام می ام ساقی مگر لطفت کند
سایه افکن بر سرم آن اختر مسعود را ۶
یا علی گو تا ز فیض نام او یابد ز غیب
این غزل جویا خطاب عاقبت محمود را ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۸۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۴ - بپوش از دیدهٔ نامحرم شهوت عبادت را
گوهر بعدی:شماره ۱۲۶ - بود دو نرگس آن شوخ بی تحاشی ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
