هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه با استفاده از استعارههای زیبا مانند پروانه و شمع، به توصیف عشق و حسرت میپردازد. شاعر از سوختن در آتش عشق و حسرت سخن میگوید و احساسات عمیق خود را با تصاویر شاعرانه بیان میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات حسرت و سوختن در عشق نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۲۰۰ - تا هوای شمع رویت در سر پروانه است
تا هوای شمع رویت در سر پروانه است
زآتش غیرت تنم خاکستر پروانه است ۱
می تپد در آتش حسرت نصیبی بی رخت
پلک و مژگان گوییا بال و پر و پروانه است ۲
دیده ام از بس پرد در شوق شمع عارضی
مردم چشمم چو دل در پیکر پروانه است ۳
بسکه گرد شمع رویش قدسیان پر می زنند
از زمین تا عرش گویی محشر پروانه است ۴
سوختن در آتش حسرت دلم را راحت است
پرنیان شعله جویا بستر پروانه است ۵
زآتش غیرت تنم خاکستر پروانه است ۱
می تپد در آتش حسرت نصیبی بی رخت
پلک و مژگان گوییا بال و پر و پروانه است ۲
دیده ام از بس پرد در شوق شمع عارضی
مردم چشمم چو دل در پیکر پروانه است ۳
بسکه گرد شمع رویش قدسیان پر می زنند
از زمین تا عرش گویی محشر پروانه است ۴
سوختن در آتش حسرت دلم را راحت است
پرنیان شعله جویا بستر پروانه است ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۵۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۹ - بوالهوس را راز عشق او نهفتن رسم نیست
گوهر بعدی:شماره ۲۰۱ - همتم تا دست پر زور هوس پیچیده است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
