هوش مصنوعی:
در این شعر، شاعر از احساسات عمیق عاشقانه و نیاز به الفت در دوران پیری سخن میگوید. او اشاره میکند که عشق و محبت همچنان در قلبش جاری است و اشکهایش به گلهای روی صورت معشوق طراوت میبخشد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۹۰ - با تو در پیری دلم جویای الفت گشته است
با تو در پیری دلم جویای الفت گشته است
تا قدم خم گشت قلاب محبت گشته است ۱
آب و رنگ حسنش از جوش نیاز عاشق است
بر گل آن رو سرشک ما طراوت گشته است ۲
تا قدم خم گشت قلاب محبت گشته است ۱
آب و رنگ حسنش از جوش نیاز عاشق است
بر گل آن رو سرشک ما طراوت گشته است ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸۹ - ای خودآرا ترسم از پهلوی دلآزاریت
گوهر بعدی:شماره ۳۹۱ - سهل باشد دل گر آن چشم سیه دزدیده است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
