هوش مصنوعی: این شعر بیانگر درد و رنج عاشقانه و عاطفی است که در آن شاعر از جرأت شکار شیر، گداز اشک خون، کدورت سینه، و سختی‌های دل افسرده خود می‌گوید. تصاویر شاعرانه مانند ریزش شبنم از گلبرگ و خون از چشم شیر، عمق احساسات و عذاب عشق را نشان می‌دهد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عمیق عاطفی و تصاویر شاعرانه پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از عبارات مانند 'اشک خون' و 'جگر خون' ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.

شماره ۴۱۰ - چو دست جرأتش طرح شکار شیر می ریزد

چو دست جرأتش طرح شکار شیر می ریزد
گداز اشک خون ز دیدهٔ نخچیر می ریزد ۱

چنان گرد کدورت دور ازو در سینه جا دارد
که آهم بر زمین سنگین تر از زنجیر می ریزد ۲

به خاک از بس خیال صورتش با خویشتن بردم
به بام و در غبارم گردهٔ تصویر می ریزد ۳

سروکارم به آتشپاره ای افتاد کز خویش
چو از گلبرگ شبنم جوهر از شمشیر می ریزد ۴

دل افسرده ام را بسکه سختی پیش می آید
نفس بر لب مرا همچون دم از شمشیر می ریزد ۵

دلم جویا شکار آتشین خوییست کز بیمش
جگر خون می شود از کنج چشم شیر می ریزد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۰۹ - نجابت هر که با دولت چو خورشید برین دارد
گوهر بعدی:شماره ۴۱۱ - لبت از خود شراب می طلبد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.