هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، از عشق و دلدادگی سخن میگوید و از تأثیرات عمیق آن بر جان و دل شاعر. در آن، از معشوقی با زلف معطر، نرگس مست و جذابیتهایش یاد شده که باعث درد و بلای جان شاعر شده است. همچنین، اشارهای به عشق و ارادت به حیدر (امام علی) دارد و از ترقی در مراتب عشق سخن میگوید.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و تمثیلهای بهکار رفته ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۴۲۰ - چنان ز نکهت زلفش هوا معطر شد
چنان ز نکهت زلفش هوا معطر شد
که از نفس رگ جانم فتیله عنبر شد ۱
مراد مرد ترقی است در مراتب عشق
اگر نه به شد داغ دل تو بهتر شد ۲
بتی که نرگس مستش بلای جان و دل است
کشید سرمه به چشم این بلای دیگر شد ۳
ز سر نامهٔ دل تا دلت شود آگاه
پرید رنگ چو از چهره ام کبوتر شد ۴
نبرد شیر فلک عار باشدش جویا
کسیکه چون تو سگ آستان حیدر شد ۵
که از نفس رگ جانم فتیله عنبر شد ۱
مراد مرد ترقی است در مراتب عشق
اگر نه به شد داغ دل تو بهتر شد ۲
بتی که نرگس مستش بلای جان و دل است
کشید سرمه به چشم این بلای دیگر شد ۳
ز سر نامهٔ دل تا دلت شود آگاه
پرید رنگ چو از چهره ام کبوتر شد ۴
نبرد شیر فلک عار باشدش جویا
کسیکه چون تو سگ آستان حیدر شد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱۹ - با رقیبان مکن الفت به محبت سوگند
گوهر بعدی:شماره ۴۲۱ - در کنار خویش هر کس آن برو دوش آورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.