خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر از عشق نافرجام و رنج‌های عاشقانه سخن می‌گوید. شاعر از ستم معشوق، اضطراب درونی، و ناامیدی در عشق شکایت دارد و به مفاهیمی مانند هوای نفس، بی‌باکی، و انتظار بی‌پایان اشاره می‌کند. در پایان، شعر به شکستن نامه‌ای مانند بال کبوتر تشبیه می‌شود که نمادی از ناکامی است.

رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه پیچیده و احساسات عمیق است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی اشارات مانند 'خون به دل' و 'ستمگر' ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.

آنچه با دل چشم آن ترک ستمگر می کند
نامسلمانم اگر کافر به کافر می کند

با هوای نفس کی آرام دل حاصل شود
اضطراب بحر را صرصر فزونتر می کند

گشته ام هم بزم بی باکی که از شوخی مدام
عاشقان را خون به دل چون می بساغر می کند

در کمین صید مطلب تا به کی خواهد نشست
دام ازین راه است دایم خاک بر سر می کند

این جواب آن غزل جویا که بینش گفته است
نامه ام را پاره چون بال کبوتر می کند

«جویای تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir