هوش مصنوعی:
این شعر از عشق، طبیعت و احساسات شاعرانه سخن میگوید. شاعر از دل داغدیده، پروانه و چراغ، نسیم سحر، غنچه گل، و عشق آزادکننده یاد میکند و به زیباییهای طبیعت مانند چمن و باغ اشاره دارد.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عاشقانه و شاعرانه ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۴۹ - پیش رخت مراست دل داغ داغ بند
پیش رخت مراست دل داغ داغ بند
پروانه را بس است فروغ چراغ بند ۱
از یاری نسیم سحر عطسه ریز شد
تا صبح بود غنچهٔ گل را دماغ بند ۲
از دست در چمن نگذارم پیاله را
گویی چو نرگسم شده در کف ایاغ بند ۳
آزاد کردهٔ غم عشقست خاطرم
باشد مرا ز شغل محبت فراغ بند ۴
جویا روم به سیر چمن همره نسیم
گر باغبان نهاده به درهای باغ بند ۵
پروانه را بس است فروغ چراغ بند ۱
از یاری نسیم سحر عطسه ریز شد
تا صبح بود غنچهٔ گل را دماغ بند ۲
از دست در چمن نگذارم پیاله را
گویی چو نرگسم شده در کف ایاغ بند ۳
آزاد کردهٔ غم عشقست خاطرم
باشد مرا ز شغل محبت فراغ بند ۴
جویا روم به سیر چمن همره نسیم
گر باغبان نهاده به درهای باغ بند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۶۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۴۸ - خاکساری جوشن شمشیر آفت می شود
گوهر بعدی:شماره ۵۵۰ - سرو نازم چون بی گلگشت در رفتار شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
