خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از درد فراق، کمبود فرصت‌های زندگی، و رنج‌های عاشقان سخن می‌گوید. شاعر از ناتوانی در برابر عشق و از دست دادن آبرو در راه عشق شکایت دارد و به مفاهیمی مانند گذرایی زندگی و جدایی جسم از معنا اشاره می‌کند.

رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج عشق و از دست دادن آبرو نیاز به درک و تجربه بیشتری از زندگی دارد.

می توان صد عمر داد ناله و فریاد داد
آه از این کم فرصتی این عمر بی بنیاد داد

عاشقان زار را با قوت بازو چه کار
داد از دست اداهای تو ای فرهاد داد

جسم خاکی حجاب صورت معنی شود
این غبار راه هستی را توان بر باد داد

غنچه آسا هر که جویا دل به بند زر نهاد
آبرو را از پریشانی چو گل بر باد داد

«جویای تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir