هوش مصنوعی:
شاعر از گلگشتی یاد میکند که با غم همراه است و خندههای گلها را به یاد میآورد. او با حسرت و اندوه، مانند برگی که باد از بوستان میبرد، دلش را بر زمین میافکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی و شاعرانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و احساسی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای ادبی ممکن است برای کودکان کمسن دشوار باشد.
شماره ۶۱۵ - از آن گلگشت با غم بر سر فریاد می آرد
از آن گلگشت با غم بر سر فریاد می آرد
که سیر اومرا از خندهٔ گل یاد می آرد ۱
به حسرت لخت دل از جیب آهم بر زمین آید
چو آن برگ گلی کز بوستانش باد می آرد ۲
که سیر اومرا از خندهٔ گل یاد می آرد ۱
به حسرت لخت دل از جیب آهم بر زمین آید
چو آن برگ گلی کز بوستانش باد می آرد ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۳۲۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۱۴ - از خطش آیینهٔ عارض مکدر می شود
گوهر بعدی:شماره ۶۱۶ - زمی حسن فرنگش چون به فکر آب و رنگ افتد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.