هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که به موضوعاتی مانند عشق، ستایش اهل کمال، درد فراق، و ناپایداری دنیا میپردازد. شاعر از معشوقی میگوید که از مستی خود بیخبر است و از درد عشق و فراق سخن میراند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و ممکن است نیاز به تجربه و دانش بیشتری برای فهم کامل داشته باشد.
شماره ۶۳۰ - چه کامها که قدح از تو برنمی گیرد
چه کامها که قدح از تو برنمی گیرد
چه مایه فیض کزان لعل تر نمی گیرد ۱
بکن ستایش اهل کمال در غیبت
که روی آینه را کس به زر نمی گیرد ۲
بود زسرمهٔ آهم فروغ دیده مهر
که این چراغ به هر شعله در نمی گیرد ۳
بتی که نیست خبردار خویش از مستی
چه می شود اگر از ما خبر نمی گیرد ۴
مدار چشم رهایی زتنگنای تنش
دلی که دامن آه سحر نمی گیرد ۵
بجاست بلبل اگر صبح و شام می نالد
بلاست عشق نگاری که زر نمی گیرد ۶
اگر نه آتش می در میان بود جویا
میان عاشق و معشوق در نمی گیرد ۷
چه مایه فیض کزان لعل تر نمی گیرد ۱
بکن ستایش اهل کمال در غیبت
که روی آینه را کس به زر نمی گیرد ۲
بود زسرمهٔ آهم فروغ دیده مهر
که این چراغ به هر شعله در نمی گیرد ۳
بتی که نیست خبردار خویش از مستی
چه می شود اگر از ما خبر نمی گیرد ۴
مدار چشم رهایی زتنگنای تنش
دلی که دامن آه سحر نمی گیرد ۵
بجاست بلبل اگر صبح و شام می نالد
بلاست عشق نگاری که زر نمی گیرد ۶
اگر نه آتش می در میان بود جویا
میان عاشق و معشوق در نمی گیرد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۴۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۲۹ - سوار شو که جمالت یکی شود
گوهر بعدی:شماره ۶۳۱ - گل فیض از ریاض حسن زاهد چیدنی دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.