هوش مصنوعی: این متن شعری است که به تشویق به خطرپذیری، صبر در برابر سختی‌ها، و اعتماد به فرایند زندگی می‌پردازد. شاعر از نمادهایی مانند دریا، آفتاب، و نخل استفاده می‌کند تا نشان دهد که پاداش تلاش و استقامت، گوهری ارزشمند است. همچنین، به اهمیت سکوت در جای مناسب و تأثیر فریاد در موقعیت‌های درست اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و مضامین انگیزشی برای نوجوانان کم‌سن‌تر ممکن است نامفهوم یا کمتر جذاب باشد.

شماره ۶۳۸ - کامت چو در شوی به خطرها همی دهند

کامت چو در شوی به خطرها همی دهند
در بحر غوطه زن که گهرها همی دهند ۱

در فکر روزیانه مخور غم که هر سحر
از آفتاب زر به سپرها همی دهند ۲

جایی که پردهٔ لب اظهار خامشی است
فریاد را چه مایه اثرها همی دهند ۳

از سرد و گرم حادثه چون نخل سربلند
یکره زجا مرو که ثمرها همی دهند ۴

آن سرگذشته ای که بجست از میان کار
روز جزا چه تاج و کمرها همی دهند ۵

جویا دماغ ساغر عشقست شیرگیر
دلها همی برند و جگرها همی دهند ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۴۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۳۷ - سالکانی که به خورشید رخت دل بستند
گوهر بعدی:شماره ۶۳۹ - چو از فکر کام تو حاصل شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.