شماره ۷۴۰ - صبح شد ساقی همان مستی شب دارم هنوز

صبح شد ساقی همان مستی شب دارم هنوز
خنده ها بر گریه های بی سبب دارم هنوز ۱

غنچه گر دارد مرا گردون ز دلتنگی چه باک
خندهٔ بی اختیار زیر لب دارم هنوز ۲

می کند با عشق، دل زورآزماییها هنوز
می رود دست و بغل چون موج با دریا هنوز ۳

ضعف پیری شوق عشق و عاشقی از دل نبرد
می گشاید شیشه ام آغوش بر خارا هنوز ۴

رنگ رعنایی که سرو جنت از وی برده فیض
بر زمین از سایهٔ خود ریزد آن بالا هنوز ۵

ساقی از جام می اش مشت گلابی برفشان
شوخی او خفته در آغوش استغنا هنوز ۶

می زند با قامت آن شوخ لاف همسری
شرم ناید سرو را با آن قد و بالا هنوز ۷

رفت جویا آن گل رو از نظر زان رو مراست
مردمک چون لاله داغ چشم خون بالا هنوز ۸