شماره ۷۵۵ - می مکد خون دلم را غنچه عنابی اش

می مکد خون دلم را غنچه عنابی اش
می زند بر آتشم دامن قبای آبی اش ۱

عندلیب نوگلی گشتم که از طفلی هنوز
بوی شیر آید ز رنگ چهرهٔ مهتابی اش ۲

جز به همپروازی عنقا به مقصد کی رسد
یک نفس گر می شوی در خویش گم می یابی اش ۳

رهبر معراج عشقم شد تپیدنهای دل
آتش شوق مرا دامن زند بیتابی اش ۴

نیست جویا را زشوخیهای حسنش آگهی
دل به عیاری رباید کاکل قلابی اش ۵