شماره ۷۸۱ - یار مست است امشب و من کامرانم از لبش

یار مست است امشب و من کامرانم از لبش
میمکم چندان که خون خود ستانم از لبش ۱

بخت بیدار از شکر خوابش مساعد شد مرا
میستانم داد خود تا می توانم از لبش ۲

ناز قاصد برنتابد عالم یک رنگیم
منکه همچون نامه با او همزبانم از لبش ۳

غنچه اش را می توانم گفتن الحق قوت روح
بی تکلف همچو تن بالیده جانم از لبش ۴

بسکه خوناب نیاز و ناز میجو شد بهم
گل کند مانند نی شور فغانم از لبش ۵