هوش مصنوعی: این شعر به موضوع عزاداری و سوگواری برای امام حسین (ع) می‌پردازد. شاعر از ضرورت گریستن در ماتم ایشان سخن می‌گوید و احساسات عمیق خود را با تصاویر شاعرانه مانند ابر دجله، شمع سر مزار، و مرغ کباب بیان می‌کند. همچنین، به امید شفاعت و بخشایش در روز جزا اشاره دارد.
رده سنی: 15+ محتوا دارای مفاهیم عمیق مذهبی و عاطفی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و شناخت کافی از زمینه‌های مذهبی و فرهنگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تصاویر شاعرانه ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.

شماره ۹۸۲ - امروز چون توان به مدارا گریستن

امروز چون توان به مدارا گریستن
باید چو ابر دجله و دریا گریستن ۱

در ماتم حسین علی گر نریزی اشک
بر حال خویش گریه کن از ناگریستن ۲

کارم در این غم است چو شمع سر مزار
دوری ز خلق جستن و تنها گریستن ۳

چون دام ماهی از همه تن چشم تر شوی
خواهی به مدعای دل ما گریستن ۴

مرغ کباب وار از این غم بر آتشم
کار من است با همه اعضا گریستن ۵

امروز اگر ز دیده فشانی سرشک غم
فردا رسد به داد تو جویا، گریستن ۶

از حضرت تو چشم شفاعت بود مرا
دستم بگیر روز جزا یا گریستن!‏ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۸۱ - ساقی بیار باده و عیشم به کام کن
گوهر بعدی:شماره ۹۸۳ - چراغ دودهٔ مجد و علا امام حسین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.