هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه از حافظ، بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و عجز و ناتوانی عاشق در برابر معشوق است. شاعر از عشق، جدایی، ناز و تغافل معشوق، و درد و رنج خود سخن می‌گوید. او از گریه‌های بی‌فایده، دل خونین، و اشک‌هایش می‌نالد و رابطه‌اش با معشوق را مانند مهر و سحر توصیف می‌کند. در نهایت، شاعر از رازداری و پنهان‌کاری در عشق سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که درک آن برای سنین پایین‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند درد عشق و جدایی برای نوجوانان جوان‌تر نامناسب یا سنگین به نظر می‌رسد.

شماره ۹۸۴ - شعلهٔ حسن ز تو سینهٔ سوزان از من

شعلهٔ حسن ز تو سینهٔ سوزان از من
لب خندان ز تو و دیدهٔ گریان از من ۱

سرکشی از تو و ناز از تو تغافل از تو
عجز و زاری و دل و دین و سر و جان از من ۲

چه ضرر می رسد از گریهٔ من ناصح را
دل خونین ز من، اشک از من و دامان از من ۳

نسبت ما و تو ای عشق چو مهر و سحر است
از تو سرپنجهٔ زرین و گریبان از من ۴

سایه سان در پی خود خاک نشینم کردی
چه خطا آمده ای سرو خرامان از من ۵

غیر را گو چه شود با هم اگر صلح کنیم
دل جمع از تو و آن زلف پریشان از من ۶

با زبان نگه از جوش حیا نرگس یار
با من اسرار سرا آمده پنهان از من ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۸۳ - چراغ دودهٔ مجد و علا امام حسین
گوهر بعدی:شماره ۹۸۵ - شد بهار و گشت عالم گلستان، ما همچنان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.