شماره ۱۰۰۹ - ای شوخ قوشجی که ز بیداد خوی تو

ای شوخ قوشجی که ز بیداد خوی تو
اغری دویده باز نگاهم به سوی تو ۱

چشمی سیاه کرده همانا به روی تو
هر حلقه ای که گشته نمایان ز موی تو ۲

دور می اش ز حلقهٔ ماتم دهد نشان
بزمی که نقل او بود گفتگوی تو ۳

افتد به شیشهٔ خانه افلاک رخنه ها
بالد هوا به خویشتن از بس ز بوی تو ۴

زایل نگشت رنگ خجالت ز چهره اش
شرمنده گشته است گل از بس ز روی تو ۵

بی تو نه ایم نیم نفس گرچه عمرهاست
از خویش رفته یم پی جستجوی تو ۶

بی شک به رنگ آینه صاف است باطنش
هر کس که او نگفته خوش آمد به روی تو ۷

زین بحر قانع ار شده باشی به قطره ای
جویا بجا بود چو گهر آبروی تو ۸