هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در مدح و ستایش یک امیرالامراء سروده شده و به توصیف فضایل، جایگاه والا و وفات او میپردازد. شعر از تشبیهات زیبا مانند مقایسه امیر با ماه و دریا استفاده کرده و به انتقال او به عالم آخرت اشاره دارد. در پایان، تاریخ وفات او با عبارت «با نبی حشر امیرالامراء بادا» ذکر شده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن به دانش زبانی و آشنایی با اصطلاحات شعر کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، موضوعاتی مانند مرگ و انتقال به عالم آخرت ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا سنگین باشد.
شمارهٔ ۱۲ - تاریخ فوت شایسته خان
آفتاب فلک جاه امیرالامراء
که توانش گل این نه چمن خضرا گفت ۱
باطن و ظاهرش از ماهی و موج است زبان
تا تواند صفت گوهر او دریا گفت ۲
رخت هستی چو بهم بست ازین کهنه رباط
راز با پردگیان ملاء اعلا گفت ۳
رفت چون او به جنان حور به گوش غلمان
اینک آمد به سوی خلد چمن پیرا گفت ۴
کسوت ماتمی افکند ببر چرخ کبود
پنجهٔ مهر بزد بر سر و واویلا گفت ۵
سال تاریخ وفاتش ز خرد می جستم
«با نبی حشر امیرالامراء بادا» گفت ۶
که توانش گل این نه چمن خضرا گفت ۱
باطن و ظاهرش از ماهی و موج است زبان
تا تواند صفت گوهر او دریا گفت ۲
رخت هستی چو بهم بست ازین کهنه رباط
راز با پردگیان ملاء اعلا گفت ۳
رفت چون او به جنان حور به گوش غلمان
اینک آمد به سوی خلد چمن پیرا گفت ۴
کسوت ماتمی افکند ببر چرخ کبود
پنجهٔ مهر بزد بر سر و واویلا گفت ۵
سال تاریخ وفاتش ز خرد می جستم
«با نبی حشر امیرالامراء بادا» گفت ۶
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۶
۲۸۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۱ - تاریخ وفات ملک فخرا - ۱۱۱۰ ه
گوهر بعدی:شماره ۱۳ - به کیش ما پس از خلوت نشین لی مع الهی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
