هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از درد دوری و عشق سخن میگوید. چشمان سیاهش از کمدیدن محبوب گداخته شده و شرم از نگاه معشوق، وجودش را میسوزاند. تصویر پرتو شمع بر زمین، نمادی از پریشانی و اشکهای اوست.
رده سنی:
15+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۱۱ - کم دیدن این چشم سیاهم بگداخت
کم دیدن این چشم سیاهم بگداخت
آزرم تو ترک کج کلاهم بگداخت ۱
چون پرتو شمع بر زمین پهن شده است
از شرم رخ تو تا نگاهم بگداخت ۲
آزرم تو ترک کج کلاهم بگداخت ۱
چون پرتو شمع بر زمین پهن شده است
از شرم رخ تو تا نگاهم بگداخت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰ - در بزم چو نیست گفتگوها به صواب
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - گر عاقل و دیوانه و گر زاهد و مست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
