خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر بیان میکند که دلش به لطف خداوند از کینه پاک است و خاطرش مانند آئینهای است که نیاز به صیقل ندارد. او اشاره میکند که هر غباری که بر دلش نشسته، مانند گردی بر گوهری یتیم، در نهایت صفا و پاکی است.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان میتوانند از زیبایی و معنای آن بهرهمند شوند.
شماره ۱۵ - بی کینه دلم به سینه از فضل خداست
بی کینه دلم به سینه از فضل خداست
آئینه خاطرم نه محتاج جلاست ۱
از هر که غباری به دلم جای گرفت
چون گرد یتیمی گهر عین صفاست ۲
آئینه خاطرم نه محتاج جلاست ۱
از هر که غباری به دلم جای گرفت
چون گرد یتیمی گهر عین صفاست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴ - شاهنشاها کف تو بحرین عطاست
گوهر بعدی:شماره ۱۶ - دنیاداری با علم به مردن عجب است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
