خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این شعر، شاعر از همزیستی خار و گل در گلزار شعر سخن میگوید و از مخاطب میخواهد که گلها را از باغ دیوان او بچیند. او بیان میکند که با رنج فراوان باغی از گل آراسته است و آنچه زیبا و دلنشین است (گل) به مخاطب تعلق دارد، در حالی که رنج و سختی (خار) از آن اوست.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'خار و گل' و 'خون جگر' ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۹۲ - خار و گل باهم برآمد خاصه در گلزار شعر
خار و گل باهم برآمد خاصه در گلزار شعر
ای سخن چین گل بچین از گلشن دیوان من
من بصد خون جگر باغ گلی آراستم
آنچه گل باشد تو را و آنچه خارست آن من
ای سخن چین گل بچین از گلشن دیوان من
من بصد خون جگر باغ گلی آراستم
آنچه گل باشد تو را و آنچه خارست آن من
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۱ - با وجود پادشاهان سخن کز لطف نظم
گوهر بعدی:شماره ۹۳ - شاهدان عهد ما در عهد و پیمان و وفا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
