هوش مصنوعی: در این شعر، توصیفی از یک دریای پنهان ارائه شده که ناگهان طغیان می‌کند و موج‌هایش به هر سو پراکنده می‌شوند. قطره‌های آب به زمین می‌افتند و برخی تبدیل به حیوان و برخی دیگر به انسان می‌شوند. این تصویرسازی می‌تواند نمادی از آفرینش یا دگرگونی‌های طبیعت باشد.
رده سنی: 12+ مفاهیم نمادین و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان می‌توانند از تفسیرهای مختلف آن لذت ببرند.

شماره ۱۲۵ - بحری پنهان چو کرد جوش و طغیان

بحری پنهان چو کرد جوش و طغیان
هر سو گردید موج هاست دست افشان ۱

افتاد به خاک قطره ها زان افشان
بعضی حیوان شدند و بعضی انسان ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۴ - وهمی به خیال کرده جا نام جهان
گوهر بعدی:شماره ۱۲۶ - تا کی به لباس عاریت بند شدن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.