شماره ۳۵ - ای چشم تو در شوخی سر فتنه دورانها

ای چشم تو در شوخی سر فتنه دورانها
خط خوش و رخسارت رشک گل و ریحانها ۱

از نرگس مخمورت وز زلف پریشانت
سرمست صفا دلها، آغشته غم جانها ۲

گفتم که: نکو دانم وصف دهنت، گفتا:
در قصه جان ماندی، با دعوی عرفانها ۳

در مسجد و می خانه هر جا که روم بینم
از درد تو زاریها وز شوق تو افغانها ۴

گفتی: همه تیر خود بر جان تو اندازم
ای عهد شکن، باری، کو آنهمه پیمانها؟ ۵

از غایت مشتاقی باشد دل و جانم را
با جور تو راحتها، با درد تو درمانها ۶

شوق تو ز جان من گر می طلبی شاید
چون گنج طلب کردن رسمست رویرانها ۷

گفتی: دل قاسم را از جور بسوزانم
دل غرق خجالت شد از کثرت احسانها ۸