شماره ۵۰ - ای پرتو جمال ترا بنده آفتاب

ای پرتو جمال ترا بنده آفتاب
وز پرتو جمال تو فرخنده آفتاب ۱

چون دید از آن جمال که یک لمعه بیش نیست
از شوق نور روی تو زد خنده آفتاب ۲

اندر سماع در همه جا پرتو تو دید
این بد سبب که جست پراکنده آفتاب ۳

تو آب زندگانی و جانها گدای تست
از آفتاب روی تو شد زنده آفتاب ۴

تو پادشاه حسنی و حسن تو «لم یزل »
باتیغ حکم تو سپر افکنده آفتاب ۵

تا آفتاب روی ترا دید سجده کرد
در پرتو جمال تو شرمنده آفتاب ۶

قاسم، نثار مقدم آن شاه دل فروز
جیب و دهان خود بزر آگنده آفتاب ۷