هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و ستایشآمیز، زیبایی و منحصربهفرد بودن معشوق را توصیف میکند. شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند گل، سنبل و آفتاب، برتری معشوق را بر همه زیباییهای جهان تأکید میکند و او را بیهمتا میخواند. همچنین، رابطه عاشقانه و عمیق بین شاعر و معشوق را بیان میکند و عشق را تنها چیزی میداند که در میان راهروان راه اهمیت دارد.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با احساسات و تصاویر شاعرانه آن ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۹۲ - چو رویت تازه گل در بوستان نیست
چو رویت تازه گل در بوستان نیست
چو مویت سنبلی بر ارغوان نیست ۱
بدار آیینه بر رو، تا به بینی
که چون روی تو رویی در جهان نیست ۲
بزیبایی نظر کن، تا به بینی
که زیبایی تو در بحر و کان نیست ۳
چو رویت آفتاب عالم افروز
طلب کردیم، در کون و مکان نیست ۴
مشو خوشدل بآزار دل من
که آزار از طریق دوستان نیست ۵
تو شاه جان مایی، در حقیقت
چو تو شاهی میان انس و جان نیست ۶
میان رهروان راه، قاسم
بغیر از عشق چیزی در میان نیست ۷
چو مویت سنبلی بر ارغوان نیست ۱
بدار آیینه بر رو، تا به بینی
که چون روی تو رویی در جهان نیست ۲
بزیبایی نظر کن، تا به بینی
که زیبایی تو در بحر و کان نیست ۳
چو رویت آفتاب عالم افروز
طلب کردیم، در کون و مکان نیست ۴
مشو خوشدل بآزار دل من
که آزار از طریق دوستان نیست ۵
تو شاه جان مایی، در حقیقت
چو تو شاهی میان انس و جان نیست ۶
میان رهروان راه، قاسم
بغیر از عشق چیزی در میان نیست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۰۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۱ - بجز وصلت حیات جاودان نیست
گوهر بعدی:شماره ۱۹۳ - بپیش مردم نادیده این سخن شینیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
