شماره ۳۲۹ - هرکجا می گذرد دوست، فغان خواهد بود

هرکجا می گذرد دوست، فغان خواهد بود
خاطر اندر پی آن سرو روان خواهد بود ۱

چیست این نور تجلی که جهان را بگرفت؟
اول و عاقبت کار همان خواهد بود ۲

سر ببازم به هوای تو که مسکین توام
عاقبت مصلحت کار در آن خواهد بود ۳

دل اگر روی ترا باز نبیند هیهات!
دایما نعره زنان جامه دران خواهد بود ۴

دین و دنیا به غم عشق تو دادم بر باد
هر چه آید، اگرم سود و زیان خواهد بود ۵

ورد جانم صفت قامت و بالای شماست
دل چنین باشد، تا جان و جهان خواهد بود ۶

در مقامی که حدیث می و معشوق نرفت
تا ابد پایگه گاو و خران خواهد بود ۷

عاشقان، نوبت ایمان و شهادت آمد
این هم از دولت آن پیر مغان خواهد بود ۸

عشق می گفت که: قاسم بچه کارست؟ دریغ
خبر خیر، که خاطر نگران خواهد بود ۹