هوش مصنوعی: این متن عرفانی درباره عشق به خدا و جمال الهی است. شاعر بیان می‌کند که عارفان با دیدن جمال خداوند در آینه جان خود، به عشق حقیقی می‌رسند و از تعلقات دنیوی می‌گذرند. محبت به خدا باعث سوزاندن قلاده تقلید و رسیدن به سعادت ابدی می‌شود. در پایان، شاعر از رسیدن به وصال جانان ابراز خوشحالی می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده در این متن، درک آن را برای مخاطبان جوان‌تر دشوار می‌سازد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند 'سوزاندن در آتش عشق' یا 'فروختن دو عالم' نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد.

شماره ۳۴۱ - «یحبهم » ز چه رو گشت آن مراد مرید؟

«یحبهم » ز چه رو گشت آن مراد مرید؟
مگر در آینه جان جمال خود را دید؟ ۱

جمیل بود محب جمال خود دایم
هزار گونه گل از بوستان خود می چید ۲

زمان زمان زخدا در جهان جان خبرست
که عارفان نفروشند تازه را بقدید ۳

اگر بنار محبت رسی بسوزانی
میان آتش عرفان قلاده تقلید ۴

خلاف نفس و هوی ورد رهروان آمد
نه مرد راه بود هر که زین جهاد جهید ۵

سعادت دو جهان یافت، زنده شد جاوید
دلی که ملک دو عالم فروخت عشق خرید ۶

امید قاسم بیدل وصال جانان بود
هزار شکر که جانش بدین مراد رسید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۴۰ - نعم الفقیه، حال مدرس کجا رسید؟
گوهر بعدی:شماره ۳۴۲ - طریق توبه و تقوی شکستم تا چه پیش آید؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.