هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در رثای فردی به نام رستم یا میر رستم سروده شده است. شعر به توصیف فضایل و ویژگیهای او میپردازد، از جمله فرزندی بیهمتا، دانشآموزی و عرفان. همچنین، به مرگ او و انتقالش به بهشت اشاره میکند و از خداوند میخواهد که روحش را شاد کند. در پایان، تاریخ فوت او را سال 833 هجری ذکر میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و تاریخی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، اشاره به مرگ و سوگواری نیاز به درک بالاتری از احساسات و مفاهیم انسانی دارد.
شماره ۱۱ - شاه رستم را درودی میفرستم با سلام
شاه رستم را درودی میفرستم با سلام
زانکه کس رامثل او فرزند فرزندی نبود ۱
میر رستم، شه محمد، شاه روحانی صفت
رفت ازین ویرانه و تن برد تا دار خلود ۲
دید جنت با هزاران فر و زیب آراسته
میل ازین عالم برید و اندر آن عالم فزود ۳
یا الهی، جان پاکش را بجنت شاد دار
یا غیاث المستغیثین، در خلود و در شهود ۴
روی پنهان کرد و پنهان شد ز ما آن نور چشم
سال اندر هشتصد و سی و سه بد کین رو نمود ۵
با وجود جاه و حرمت علم می جست ازاله
آشنای یار گشت و نور عرفانش ربود ۶
هرکجا ذکر تو میگویند در افواه خلق
قاسم خسته روان میراند از دیده دو رود ۷
زانکه کس رامثل او فرزند فرزندی نبود ۱
میر رستم، شه محمد، شاه روحانی صفت
رفت ازین ویرانه و تن برد تا دار خلود ۲
دید جنت با هزاران فر و زیب آراسته
میل ازین عالم برید و اندر آن عالم فزود ۳
یا الهی، جان پاکش را بجنت شاد دار
یا غیاث المستغیثین، در خلود و در شهود ۴
روی پنهان کرد و پنهان شد ز ما آن نور چشم
سال اندر هشتصد و سی و سه بد کین رو نمود ۵
با وجود جاه و حرمت علم می جست ازاله
آشنای یار گشت و نور عرفانش ربود ۶
هرکجا ذکر تو میگویند در افواه خلق
قاسم خسته روان میراند از دیده دو رود ۷
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۷
۲۶۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰ - مرا علم ازل در سینه دادند
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - گر نگویم دگر بخواهد گفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.