هوش مصنوعی:
عارف در این متن به مردی بخیل میگوید که بخل و خساست باعث دوری از خدا و بیبهرگی از نعمتهای الهی میشود. او تأکید میکند که بخشش و فداکاری شرط رسیدن به رضایت الهی است و بخل نهتنها روزی را افزایش نمیدهد، بلکه انسان را از مقام مردانگی و کمال دور میسازد.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی این متن نیاز به درک و تجربهی کافی از زندگی دارد، بنابراین برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم انتزاعی ممکن است برای کودکان قابلدرک نباشد.
بخش ۱۶ - حکایت
عارفی خوش گفت با مردی بخیل:
ای بدست ناجوانمردی ذلیل ۱
تا بخیلی چون زنان بی زهره ای
دایم از وصل خدا بی بهره ای ۲
وصل او در بذل جانست، ای علیل
دور ازین دولت بود مرد بخیل ۳
چون ز دستت بر نیاید نان دهی
پای بر سر همچو مردان کی نهی؟ ۴
ای دل، از هستی بجان جویای او
«لن تنالوا البر حتی تنفقوا» ۵
روزی از بخلت نمی گردد زیاد
جان مکن در بخل چندینی زیاد ۶
ای بدست ناجوانمردی ذلیل ۱
تا بخیلی چون زنان بی زهره ای
دایم از وصل خدا بی بهره ای ۲
وصل او در بذل جانست، ای علیل
دور ازین دولت بود مرد بخیل ۳
چون ز دستت بر نیاید نان دهی
پای بر سر همچو مردان کی نهی؟ ۴
ای دل، از هستی بجان جویای او
«لن تنالوا البر حتی تنفقوا» ۵
روزی از بخلت نمی گردد زیاد
جان مکن در بخل چندینی زیاد ۶
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۶
۲۶۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۱۵ - در معرفت بخل
گوهر بعدی:بخش ۱۷ - در معرفت امل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.