شماره ۳۱ - دل و درد تو که صبر است و قرار است مرا

دل و درد تو که صبر است و قرار است مرا
من و یاد تو که باغ است و بهار است مرا ۱

می توان مشعل خورشید ز خاکم افروخت
حسرت داغ کسی شمع مزار است مرا ۲

هرچه می گویی از آن چشم سیه می آید
یار بیگانه و بیگانه یار است مرا ۳

من و گلچینی آتشکده داغ کسی
به تماشای گل و لاله چه کار است مرا ۴

شعله ها نذر جگر کاوی حسرت دارم
ساغر باده به کف چشمه خار است مرا ۵

از قدت اختر نظاره بلند اقبالی
می پرستم گل آیینه بهار است مرا ۶

شکرها مست هوا داری پیمانه اسیر
صبح نوروز چراغ شب تار است مرا ۷