هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و غنایی است که از عناصر طبیعت مانند زلف ساقی، سبحه، زنار، برگ باغ، آیینه، طوطی، خار، غنچه و گل برای بیان مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی استفاده میکند. شاعر از ناامیدی و غفلت از کار خود سخن میگوید و به رابطه بین عناصر مختلف طبیعت و حالات درونی انسان اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعاری است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، برخی از واژهها و مفاهیم ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۷۶ - زلف ساقی گر نیندازد گره در کار ما
زلف ساقی گر نیندازد گره در کار ما
سبحه گردد شرمسار زهد از زنار ما ۱
برگ باغ بی ثمر آیینه آیینه شد
شهپر طوطی شود خار سر دیوار ما ۲
در پناه غنچه ریگ روان سر کرده (ایم)
منتی از اختلاط گل ندارد خار ما ۳
نا امیدی کارش از مطلب روایی هم گذشت
خاطر ما بیش از این غافل مباش از کار ما ۴
سبحه گردد شرمسار زهد از زنار ما ۱
برگ باغ بی ثمر آیینه آیینه شد
شهپر طوطی شود خار سر دیوار ما ۲
در پناه غنچه ریگ روان سر کرده (ایم)
منتی از اختلاط گل ندارد خار ما ۳
نا امیدی کارش از مطلب روایی هم گذشت
خاطر ما بیش از این غافل مباش از کار ما ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۲۵۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۵ - ارغوان زار شفق یک آتش بی دود ما
گوهر بعدی:شماره ۷۷ - گر ندانی تا قیامت راز ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
