شماره ۲۱۰ - جلوه باغ نظر و چهره گلستان دل است

جلوه باغ نظر و چهره گلستان دل است
طره بی سر و سامان سرو سامان دل است ۱

اینقدر حیله ندانم ز که آموخته است
می خورد خون دل اما قسمش جان دل است ۲

دیده در پرده کند شمع تماشا روشن
شب قدری که تماشای تو مهمان دل است ۳

جلوه هر نفسم شعله آتشبار است
سینه پروانه شود جوش چراغان دل است ۴