هوش مصنوعی:
این شعر از عشق و اشتیاق عمیق و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید. شاعر با اشاره به مجنون و عشق او به لیلی، از دلسوختگی، بیقراری و بیپناهی عاشق میگوید. همچنین، از تأثیر نگاه معشوق و پشیمانیهای احتمالی او یاد میکند. تصاویری مانند خاکستر دل، بیابان و نیستان بیسر و سامان، حالات روحی شاعر را به زیبایی نشان میدهد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل احساسات و رنجهای بیانشده نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۳۷۵ - شوق روزی که پی چاک گریبان می گشت
شوق روزی که پی چاک گریبان می گشت
عمرها بود که مجنون تو عریان می گشت ۱
یاد معماری مجنون که ز خاکستر دل
رنگ هر خانه که می ریخت بیابان می گشت ۲
گردش چشم تو روزی که شکارم می کرد
تا چها در دلت ای زود پشیمان می گشت ۳
ناله را با نفس سوخته بنواخته بود
که نیستان چقدر بی سر و سامان می گشت ۴
عمرها بود که مجنون تو عریان می گشت ۱
یاد معماری مجنون که ز خاکستر دل
رنگ هر خانه که می ریخت بیابان می گشت ۲
گردش چشم تو روزی که شکارم می کرد
تا چها در دلت ای زود پشیمان می گشت ۳
ناله را با نفس سوخته بنواخته بود
که نیستان چقدر بی سر و سامان می گشت ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۲۵۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۷۴ - گردش چشم تماشا می گشت
گوهر بعدی:شماره ۳۷۶ - حرف شوقت مختصر خواهم نوشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
