هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از عشق، جدایی، درد و امید سخن میگوید. شاعر از گرمای هجران، شوق پرواز، سوختن شمع دل و یادآوری تیرهای عشق صحبت میکند. در نهایت، اشارهای به تهنیت عید و روزی دارد که زیبایی آن با خنجر مژگان همراه است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند 'خنجر مژگان' و 'تیر عشق' نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی دارد.
شماره ۴۲۲ - رشته وادی هجر تو گرم سر می داد
رشته وادی هجر تو گرم سر می داد
شوق کی فرصت پرواز کبوتر می داد ۱
شمع تا روز ز افسانه هجرم می سوخت
داغم امشب خبر از گردش اختر می داد ۲
یاد پیکان تو می داد نویدی به دلم
کاش تیر تو که دل می دهدم پر می داد ۳
ما و دل تهنیت عید به هم می دادیم
حسن روزی که به مژگان تو خنجر می داد ۴
شوق کی فرصت پرواز کبوتر می داد ۱
شمع تا روز ز افسانه هجرم می سوخت
داغم امشب خبر از گردش اختر می داد ۲
یاد پیکان تو می داد نویدی به دلم
کاش تیر تو که دل می دهدم پر می داد ۳
ما و دل تهنیت عید به هم می دادیم
حسن روزی که به مژگان تو خنجر می داد ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۳۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۲۱ - عنان دل به مژگان می توان داد
گوهر بعدی:شماره ۴۲۳ - اشکم از بس کرده آب روی گلها را زیاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
