شماره ۴۴۲ - چه شد گردیده ام حیران لبم خاموش می گردد

چه شد گردیده ام حیران لبم خاموش می گردد
شب وصلت در و دیوار چشم و گوش می گردد ۱

مروت پروری عاجز نوازی اینچنین باید
تحمل کیش می بیند تغافل کوش می گردد ۲

چو مضمونی که در دل بگذرد نازک خیالان را
سخن هر دم به گرد آن لب خاموش می گردد ۳

نه ساقی می شناسد نی صراحی نی قدح نی می
دل دیوانه من خود به خود بیهوش می گردد ۴

گدازد سینه عاشق ز تاب دل اگر بیند
که دوزخ از پر پروانه ای خس پوش می گردد ۵

اسیر از تیر مژگانی چنین عاجز شدم ور نه
ز تیر آه من افلاک جوشن پوش می گردد ۶