هوش مصنوعی:
این شعر بهار و زیباییهای آن را توصیف میکند، اما در عین حال از ناپایداری اقبال و زندگی، رنجهای پنهان، و دلتنگیهای انسان سخن میگوید. شاعر از دوری و فراق، و نیز از غرور ناشی از الفت انتقاد میکند و به دنبال آرامش است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی، انتقادهای اجتماعی ظریف، و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. درک کامل این شعر نیاز به تجربه و درک بیشتری از زندگی دارد.
شماره ۴۶۶ - بهار می رسد و برگ عیشها دارد
بهار می رسد و برگ عیشها دارد
هوا زسایه گل پای در حنا دارد ۱
همین بلندی اقبال ما فضول نمود
در این دیار که صد بام یک هوا دارد ۲
ستم ظریفی از این بیشتر نمی باشد
به غیر در شکر آب است و رو به ما دارد ۳
شدم غبار و تسلی نمی شود از من
دل رمیده ندانم چه مدعا دارد ۴
گریز پایی الفت نواز را نازم
چو دورگرد نگه پای آشنا دارد ۵
زکعبه می رسم اما هنوز در طوفم
غبار وادی دل روی بر قفا دارد ۶
اسیر غره الفت مشو که خوی کسی
اگر غبار شوی با تو کارها دارد ۷
هوا زسایه گل پای در حنا دارد ۱
همین بلندی اقبال ما فضول نمود
در این دیار که صد بام یک هوا دارد ۲
ستم ظریفی از این بیشتر نمی باشد
به غیر در شکر آب است و رو به ما دارد ۳
شدم غبار و تسلی نمی شود از من
دل رمیده ندانم چه مدعا دارد ۴
گریز پایی الفت نواز را نازم
چو دورگرد نگه پای آشنا دارد ۵
زکعبه می رسم اما هنوز در طوفم
غبار وادی دل روی بر قفا دارد ۶
اسیر غره الفت مشو که خوی کسی
اگر غبار شوی با تو کارها دارد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۵۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶۵ - صدف گوهر چمن گل ابر باران دل وفا دارد
گوهر بعدی:شماره ۴۶۷ - در راه تو دل شتاب دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.